8:30 - 17:00

ساعات کاری : شنبه تا چهارشنبه

0912-7638852

درخواست مشاوره

اینستاگرام

جستجو
 

افترا

علی مسلمی > افترا

افترا چیست؟

تعریف افترا

افترا در لغت به معنی دروغ‌بستن، بهتان‌زدن و در اصطلاح حقوقی عبارت است از نسبت دادن صریح عمل مجرمانه، برخلاف حقیقت و واقع به شخص یا اشخاص معین با یکی از روش‌های مذکور در قانون، مشروط بر اینکه صحت عمل مجرمانه نسبت داده شده، در نزد مراجع قضایی ثابت نشود.

دقت کنید، در افترا و هتک حیثیتهایی که جنبه‌‌ی عمو‌‌می‌ پیدا ‌‌می‌کند، قانون گذار سختگیری بیشتری داشته است و موضوع شکل جدی تری به خود ‌‌می‌گیرد. به طور مثال زمانی که به شخصیت‌‌های اجتماعی و سیاسی و شناخته شده هتک حرمت و افترا صورت ‌‌می‌پذیرد، جرم بزرگ تر بوده و مجازات آن نیز به نسبت سنگین تر خواهد بود.

انواع افترا به اعتبار طریق ارتکاب:

افترای قولی

ماده ۶۹۷ – هر کس به وسیله اوراق چاپی یا خطی یا به وسیله درج در روزنامه و جرائد یا نطق در مجامع یا به هر وسیله دیگر به کسی امری را‌ صریحاً نسبت دهد یا آن‌ها را منتشر نماید که مطابق قانون آن امر جرم محسوب می‌شود و نتواند صحت آن اسناد را ثابت نماید جز در مواردی که‌موجب حد است به یک ماه تا یک سال حبس و تا (۷۴) ضربه شلاق و یا یکی از آنها حسب مورد محکوم خواهد شد.
تبصره – در مواردی که نشر آن امر اشاعه فحشا محسوب گردد هر چند بتواند صحت اسناد را ثابت نماید مرتکب به مجازات مذکور محکوم خواهد‌شد.

شرایط تحقق جرم افترا

۱)   انتساب جرمی به دیگری: برای تحقق جرم افترا باید جرمی به کسی نسبت داده شود و عمل مورد انتساب می‌بایست بر طبق قوانین موضوعه جرم تلقی شود. نسبت‌دادن ارتکاب یک عمل خلاف و یا تخلف اداری نمی‌تواند افترا تلقی شود.

۲)   معین بودن شخص طرف اسناد: معین بودن ممکن است با ذکر نام و مشخصات او یا با اشاره و علامت صورت گیرد.

۳)   ابتدائی بودن اسناد(نسبت دادن): در اسناد جرم برای این که افترا شناخته شود، خود بخود و ابتدائی بودن اسناد شرط است؛بنابراین نسبت‌دادن ارتکاب یک جرم از طرف کسی در مقام دفاع از خود، افترا محسوب نمی‌گردد.

۴)   عجر از اثبات صحت اسناد(نسبت دادن)جرم افترا در صورتی محقق می‌گردد که اسناد‌دهنده نتواند ادعای خود را مبنی بر ارتکاب جرم توسط شخص دیگر ثابت کند.

۵)   وسیله اسناد: منظور از وسایلی است که شخص با استفاده از آن‌ها جرم افترا را مرتکب می‌شود که عبارتند از:

الف) نوشتن اوراق چاپی یا خطی: البته این اوراق محتوی افترا، باید علنی شود و حداقل باید به شخص طرف افترا یا اشخاص دیگر ارسال شود.

ب‌) انتشار اوراق: منظور از انتشار آن است که، ورقه‌ مذکور بجای ارسال به طرف افترا و یا سایر مقامات رسمی، در معابر عمومی توزیع یا به در و دیوار نصب شود.

ج) نطق در مجامع: که اظهار و بیان مطالب خلاف واقع و افترا آمیز از ناحیه گوینده در حضور عده‌ای که صرفاً بتوان آن را مجمع نامید صورت گرفته باشد.

د) درج در روزنامه و جراید: در تمام موارد فوق، شخص اسناددهنده باید با علم و آگاهی از دروغ‌بودن مطالب ادعایی خود، اقدام به این عمل کرده باشد.

 

افترای عملی

گاه ممکن است کسی، به جای آن که سخن افترا آمیزی علیه دیگری بر زبان آورده یا مطلب افترا آمیزی را علیه وی منتشر نماید، با گذاشتن ادوات و اشیای اتهام آور نزد وی او را در مظان اتهام قرار دهد. تأثیر منفی این کار بر آبرو و حیثیت قربانی بیش از افترای ساده است، و بنابراین، مجازات سنگین تری نیز برای آن پیش بینی شده است. به موجب ماده ۶۹۹ «قانون تعزیرات»:

«هرکس عالمة عامدا به قصد متهم نمودن دیگری آلات و ادوات جرم یا اشیایی را که یافت شدن آن در تصرف یک نفر موجب اتهام او می گردد، بدون اطلاع آن شخص، در منزل یا محل کسب یا جیب یا اشیایی که متعلق به اوست بگذارد یا مخفی کند یا به نحوی متعلق به او قلمداد نماید و در اثر این عمل شخص مزبور تعقیب گردد، پس از صدور قرار منع تعقیب و یا اعلام برائت قطعی آن شخص، مرتکب به حبس از شش ماه تا سه سال و یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می شود.»

در واقع این نوع افترا در اصل همان اصطلاح عامیانه “پاپوش دوختن” را شامل می شود و به عبارت دقیق تر مترادف با آن است.

رفتار مرتکب در افترای عملی به شکل یکی از افعال مثبت «گذاردن»، «مخفی کردن» و «متعلق به غير قلمداد نمودن» است. منظور از «گذاردن» آلات و ادوات جرم یا اشیای اتهام آور در منزل، محل کسب، جیب یا اشیای متعلق به دیگری، آن است که اموال منقولی مثل اموال مسروقه، چاقویی که در جریان قتل مورد استفاده قرار گرفته است، سلاح غیرمجاز، مشروبات الکلی، مواد مخدر، اسکناسهای جعلی، ابزار جاسوسی، لباسهای قربانی تجاوز جنسی و یا جسد مقتول در محلهای مورد اشاره گذاشته شود. نباید عبارت «اشیای متعلق به دیگری» را محدود به اشیایی کرد که در تعلق «مالکانه» دیگری قرار دارد، بلکه صرف تعلق عرفی کافی است. بنابراین، کسی که برای انتقام گیری از سارق خودرویی مواد مخدر را در صندوق عقب اتومبیل، که هنوز در اختیار سارق است، می گذارد تا وی را در مظان اتهام قاچاق مواد مخدر قرار دهد، به ارتکاب این جرم محکوم می شود، و نمی تواند به استناد این که اتومبیل، از لحاظ حقوقی، «متعلق به سارق نبوده است از مسئولیت کیفری بگریزد.

با توجه به ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی افترای قولی و عملی هردو از جرایم قابل گذشت است.

با سایت تخصصی علی مسلمی همراه باشید

مطالب مرتبط:

همه چیز راجع به توهین

قذف به چه معناست و با افترا چه تفاوتی دارد؟

از نشر اکاذیب بیشتر بدانید

هتک هیثیت با افترا، توهین و قذف تفاوت دارد

روابط نامشروع چه انواعی دارد و مجازات آن چیست؟

وکیل قدرت فراقانونی ندارد؛

اما مانع تضییع حق شما به دلیل نا آگاهی از قوانین و مقررات می شود.


خط ویژه  :  ۰۹۱۲۷۶۳۸۸۵۲
شماره های تماس  :  ۰۲۱۷۷۰۶۲۵۲۳ – ۰۲۱۷۷۳۸۳۵۱۲

 

موسسه حقوقی میلاد عدالت با حضور وکلای زبده در دپارتمان های تخصصی خانواده، کیفری و حقوقی(ملکی، سرقفلی، ثبتی، قراردادها و….) آماده پیگیری پرونده ها و احقاق حقوق شما عزیزان می باشد.

Call Now Buttonتماس